ඔයයි තාත්තා.. ( 3 )

මම සතියක් යනකන් හරියට කෑමක් බීමක් ගත්තේ නැහැ. මම කරපු එකම දේ කාමරේට වෙලා අඬපු එක විතරයි. මොකද මට අම්මා කෙනෙක් වෙන්න ඕනේ වුනේ නැහැ.

අම්මගෙයි තාත්තගෙයි තරහා වැඩිකල් තිබුණේ නැහැ. දවසක් අම්මා මගේ කාමරේට ඇවිත් කිව්වා " ඔයාට මේ දරුවා ඕනේනම් ඔයා හැම දේම තනියම කර ගන්න.. අපිට තව දරුවෙකුට වියදම් කරන්න සල්ලි නැහැ.. ඔයාට කැමති තීරණයක් ගන්න පුළුවන්.. අපෙන් බලපෑමක් නැහැ.."
අම්මා එහෙම කියලා කාමරෙන් එළියට ගියා. මම දන්නේ නැහැ ඒ ඇයි කියන්න. එයාලා එතනින් පස්සේ මට කිසිම දෙයක් කිව්වේ නැහැ. පහුවදා මම බැංකුවට ගිහින් අදිත දුන්න චෙක් එක කෑෂ් කර ගත්තා. මගේ දරුවට වියදම් කරන්න කියලා මට තිබුණේ එච්චරයි. මට දැන් රස්සාවට යන්න විදියක් නැති නිසා ඒ සල්ලි පරිස්සම් කරගෙන තමයි වියදම් හැමදේම කළේ.

ගෙදර අය මගෙත් එක්ක වෙනද වගේම හිටියා. ඔව්.. ඉතින්.. කොහොමත් වෙනද වගේම මගේ ගැන හොයල බලනවා තියා මගෙත් එක්ක කතා කලේ වත් නැහැ. එයාලා කොහොමත් එහෙම නිසා මමත් මුකුත් නොකියා මගේ පාඩුවේ හිටියා. මට කැමති තීරණයක් ගන්න කියපු එකම ඒ දෙන්නා මට කරපු ලොකුම උදව්ව.

මට මගේ දරුවා ගැන කිසිම අදහසක් තිබුණේ නැහැ. ඩොක්ටර්ව මුණ ගැහෙනකන්ම. මම බයෙන් හිටියේ.

" අම්මේ ඔයාට ඒක ඇහෙනවද .. ? ඒ තමයි ඔයාගේ දරුවාගේ හර්ට්බීට් එක..

ඒ කියන්නේ මගේ දරුවා හොඳින්ද ?

අනිවාර්යෙන්ම.. නිරෝගී දරුවෙක්.. "

එවෙලේ ඉදන් මට තේරුණා මගේ හිතේ දරුවා ගැන තිබුණු අකමැත්ත නැති වුණා කියලා. මට කියන්න පුළුවන් මන් දරුවට ආදරේ කරන්න පටන්ගත්තේ දරුවාගේ හර්ට්බීට් එක අහපු වෙලේ ඉදන් කියලා.

" පුතේ මට සමාවෙන්න. මුලදී ඔයාට අකමැති වුනාට. එත් මම පොරොන්දු වෙනවා ඔයාව ඇහැක් වගේ බලා ගන්නවා කියලා.. මම ඔයාට කිසිම කරදරයක් වෙන්න දෙන්නේ නැහැ..
ඔයා ඔයාගේ අම්මව විශ්වාස කරන්න.. "

ඔයයි තාත්තා.. ( 2 )

මම ගෙස්ට් හවුස් එකෙන් එළියට ආවේ පහුවදා උදේ. මම එළියට බහින්න හදද්දී මට ඒ ගෙදර සර්වන්ට් කෙනෙක් රුපියල් 50000 චෙක් එකක් අතට දීලා කිව්වා උදෙන්ම පිටත්වුණා මේක මිස්ට දෙන්න කිව්වා කියලා. හ්ම්.... මම ඒක දැනගෙන හිටියා. 

මම චෙක් එකත් අරන් ගෙස්ට් හවුස් එකෙන් එළියට ඇවිත් කෙළින්ම ගෙදරට ගියා. ඊට පස්සේ කවදාවත් මම ක්ලබ් එකේ වදටවත් කැම්පස් එකටවත් ගියේ නැහැ. මම ෆුල් ටයිම් ගේක සර්වන්ට් විදියට වැඩ කළා. 

ජිවිතේ හරි පුදුමයි. අදිත මම කවුද කියලවත් දන්නේ නැහැ. එයාට දැනගන්න ඕනෙත් නැහැ. මට ආපහු අදිතව මුණගැහෙන්න කිසිම වුවමනාවක් තිබ්බෙත් නැහැ. හොඳමදේ එයාව මුණ නොගහෙන එක. එදා ගෙස්ට් හවුස් එකෙන් එළියට ආවට පස්සේ මට ආපහු කැම්පස් එකට යන්න තරම් හයියක් තිබ්බෙත් නැත්තේ එකයි. මට මේ හැමදේම මගේ මතකයෙන් අයින් කරලා දාන්න ඕනේ. ඒ වුනත් එදා මතකය ආයේ ආයේ මට මතක් වෙන එක නතර කරන්න බැරි වුණා.

" මානෙල් ඔයාගේ මේ සෝබන වැඩ නතර කරන්නේ කවද්ද ?

දැන් ඔයා කියන්නේ අපේ පවුලට මෙහෙම වුනේ මගේ වැඩ හින්ද කියලද ? අනේ.. මිනිහෝ.., තමුසේ ණය ගන්න එක නතර කලානම් මේ ඔක්කොම හරි.

 

මම ණය අරන් හරි උඹලට ඕනේ දේ ගෙනත් දෙන නිසා තමයි යකෝ තොපි අද කාලා ඇඳලා ඉන්නේ.. "

මම වැඩ ඇරිලා ඇවිත් ගෙදරට යන්න ගේට්ටුව ඇරියා විතරයි., මම දැනගත්තා අදත් හරි තමයි කියලා සද්දෙන්ම. අද උදේ ඉඳන් මගේ අගට හරි නැහැ. ඒ නිසා මම සද්ද නැතුව දොර අරගෙන ඇතුලට ගියා. මට කිසිම වුවමනාවක් තිබුණේ නැහැ අම්මගෙයි තාත්තගෙයි රණ්ඩුව මැද්දට යන්න. ඉතින් මම හෙමින් සැරේ කාමරේට ඇවිදගෙන ගියා. ඒත් මට වැඩිදුර යන්න පුළුවන් වුණේ නැහැ. මගේ ඇස් දෙක බොඳවෙලා වටේම කලුපාට වෙන්න ගත්තා. එච්චරයි මට මතක. මම ආපහු ඇහැරෙනකොට හිටියේ ඉස්පිරිතාලේ. මම ඇස් අරිනවත් එකක්ම අම්මයි තාත්තයි මගේ ලඟට ආවා. 

එයාලගේ මුණවල් තරහින් පුපුරණවා.. ඒ ඉස්පිරිතාලේ නෙමෙයි නම් මට හිතුණේ මාව මරලා දායි කියලා

" උඹ රස්සාව කියලා කරන්නේ මොකක්ද කියපන් මට..

ඇයි අම්මේ ?

කට වහපන්.. තෝ මෙතන තියෙන ප්‍රශ්ණ මදිවට ළමයෙකුත් හදාගෙන ඇවිත්.. තොට දැන් ළමයෙක්ද යකෝ ඕනේ.. ?

ළමයෙක් ? මොනවද අම්මේ මේ කියන්නේ ?

මොනවද නෙමයි.. තොගේ බඩේ ළමයෙක් ඉන්නවා.. 

ළමයෙක්... "

එතනින් එහාට අම්මා මට බැනගෙන බැනගෙන ගියත් ඒ කිසිම දෙයක් අහන්න මට වුවමනාව තිබුණේ නැහැ. මගේ ඔළුවේ තිබුණේ එකම දෙයක් විතරයි. ඒ මම අම්ම කෙනෙක් වෙන්න යන එක විතරයි. 

Lollipop ( Special )

කතාවේ ඉන්න චරිත වලට ගැලපෙන පින්තුර...

Images that match the characters in the story ...

1) Female Lead - Mayuri

2) Male Lead - Udara

3) 2nd Female Lead - Maheesha

4) 2nd Male Lead - Saliya

5) Pawani

6) Sayuri

ReBirth ( Special )

කතාවේ ඉන්න චරිත වලට ගැලපෙන පින්තුර...

Images that match the characters in the story ...

1) 1st Life - Male Lead - Imesh

2) 1st Life - Female Lead - Ushari

3) 2nd Life - Female Lead - Enuthi

2nd Love ( Special )

කතාවේ ඉන්න චරිත වලට ගැලපෙන පින්තුර...

Images that match the characters in the story ...

1) Female Lead - Vishani

2) Male Lead - Janith

3) 2nd Female Lead - Tharini

4) 2nd Male Lead - Ridma

5) Sameera

6) Ramesh

7) Charith

ඔයයි තාත්තා.. ( Special ) - Father Of My Child

කතාවේ ඉන්න චරිත වලට ගැලපෙන පින්තුර...

Images that match the characters in the story ...

1) Baby Boy - Ahinsa 

2) Female Lead - Gimna

3) Male Lead - Aditha

4) Enaraa

5) Uththara

6) Dilini

7) Gayathra

8) Jayanka

9) Thisew

ඔයයි තාත්තා.. ( 1 )

මගේ වයස අවුරුදු විසිඑකයි. එත් මම මේ වෙලාව වෙනකොට හිටගෙන ඉන්නේ ලොකු බංගලාවක දොරක් ඉස්සරහා. ඒ දොර අරිනකන් බලාගෙන. මොකද මේ තමයි මගේ දරුවාගේ තාත්තා ජිවත් වෙන ගෙදර.
" බැලු බැල්මට මාළිගාවක් වගේ කියලා කියන්න පුළුවන් තරමට ගෙදරකනේ පුතාගේ තාත්තා ඉන්නේ.."
මම ආපහු දොරේ බෙල් එක ගැහුවා.
මගේ හිතට මේ වෙලාවේ තියෙන එකම සැනසීම මගේ අම්මයි තාත්තයි මොනවා වුනත් මගෙත් එක්ක ඉන්නවා කියල කියපු එක විතරයි.

.......................................

මාස 12කට පෙර..

මීට මාස 12කට කලින් මම වැඩ කලේ ක්ලබ් එකක. එදා උදේ පාන්දර අපේ ගෙදර ආපහු ලොකු රණ්ඩුවක් වුණා. උදේ පාන්දරම තාත්තා ණය ගත්ත තැනකින් ණය එකතු කරන්න ආවා. මගේ තාත්තට ස්ථිර රස්සාවකුත් නැතුව, කුළී ගෙදරක ඉන්න ගමන් අපි ජීවත්වෙන්නේ. එයා මේ පාර ලක්ෂ 10ක් ණයට අරගෙන. කිසිම වාරිකයක් ගෙවලා නැහැ. තාත්තට ණයට ගන්න එක පුරුද්දට ගියේ කොහමද කියන්න මම දන්නේ නැහැ. ඒත් දැන් අපිට ඔලුව උස්ස ගන්න බැරි තරමට ඒක නිසා ප්‍රශ්න ඇතිවෙලා. මල්ලිත් තවම ඉස්කෝලේ යනවා. අම්මටත් රස්සාවක් නැහැ. මම පාර්ට් ටයිම් ජොබ් එකක් හොයා ගත්තෙත් මේ නිසා. යාලුවෙක් තමයි මාව ස්පෝර්ට් ක්ලබ් එකට එක්කන් ගියේ. එතන වේකන්සි එකකට. උදේට කැම්පස් යන නිසා හවස තමයි මගේ ශිෆ්ට් එක පටන් ගන්නේ. මටත් ඒක ලේසි නිසා මම වැඩ බාර ගත්තා. මට හොඳ පඩියකුත් හම්බවුනා මාසෙකට පස්සේ. අද කාලේ පාර්ට් ටයිම් කරලා මාසෙකට විසිදාහක් හොයන එක ලේසි නැහැ. වේටර් රස්සාවක් නිසා මට කිසි කරදරයක් නැතුව රස්සාව කරගෙන ඉන්න පුළුවන් වුණා.

අම්මයි තාත්තයි මට ආදරේද නැද්ද කියන්න මම දන්නේ නැහැ. එත් එයාලට මම කොහොම හරි සල්ලි හොයලා දුන්නා නම් ඒ ඇති. මම කෑවද වත් කියලා වැඩ ඇරිලා ගෙදර ආවම අම්මා අහන්නේ නැහැ. වෙලාවකට මට හිතෙනවා මම එයාලගේ දරුවෙක් නෙමෙයිද කියලත්. මුලදී හිත රිදුණත් දැන් මට ඒ හැමදේම පුරුදුයි. මම මට පුළුවන් දේ කරනවා. එච්චරයි.

මේ ගෙවුණු අවුරුදු 10ය ඇතුලත අපේ පවුලේ කොච්චර නම් දේවල් වෙනස් වෙලාද. කලින් එහෙම නැහැ. දැන් වෙනකොට ගෙදර වියදමට පොඩි ගානක් තියාගෙන හම්බකරන හැම සතේම ණය ගෙවන්න වියදම් කරනවා. මාසෙන් මාසෙට ණය ගෙවන එක තමයි දැන් අපේ පවුලේ ලොකුම වැඩේ.

මගේ තාත්තා දේවේන්ද්‍ර. වයස අවුරුදු 46යි. රස්සාව කරපු කම්පනි එක අවුරුදු 10කට කලින් වැහුවට පස්සේ දැන් ලොරියක් අරන් හයර් කරනවා. මගේ අම්මා මානෙල් කන්න බොන්න නැතත් කලින් ජීවත්වුණා වගේ වගේ ජිවත් වෙන්න හදනවා. ණය වෙලා හරි සෝබනේට ජිවත් වෙන්නයි එයාට ඕනේ. මටත් ලොකු වයසක් නැහැ. හිනා යනම දේ තමයි අපේ පවුලේ කාටවත් බෑන්ක් එකවුන්ට් එකක් නැති එක. හ්ම්.... ඇයි ඉතිං අපි හම්බ කරන හැම සතෙකින්ම කරන්නේ ණය ගෙවන එකනේ. අපිට අතේ සතේ නැති වුනත් අපි ඉදලා හිටලා හරි ලොකු රෙස්ටුරන්ට් වලින් කනවා. ඒ විතරක් නෙමෙයි හොඳ කඩවල් වලින් ලොකු ගාණක් දීලා ගත්ත ඇදුම් අදිනවා. පිටින් බැලුවම කාටවත් කියන්න බැහැ අපේ පවුලේ ඇත්ත තත්වය. ඒ තරම්ම තාත්විකයි අපේ රගපෑම. ඒ නිසාමද මන්දා මට මේ ජිවිතේ එපා වෙලා තියෙන්නේ. කිසි සැනසීමක් නැති ජිවිතයක්.

එදත් වෙනදා වගේම තමයි. මම කැම්පස් එකේ ලෙක්චර්ස් ඉවර වෙලා ජොබ් එකට ගියා. මම හිතුවා විතරයි හැමදේම හොදින් සිද්දවෙන්න පටන් ගත්තා කියලා, මට රස්සාවක් ලැබුණම. ඒත් ඒ හැමදේම අවුල්වෙන්න පටන් ගත්තේ මේ රස්සාවෙන් කියලා නම් මට කීයටවත් හිතුනේ නැහැ. එදා උදේ අම්මා මගේ වියදමට කියලා මං ළඟ තියාගත්ත රුපියල් දාහත් උදුර ගත්තා. එයාගේ වියදමට මදි කියලා. එකට රණ්ඩු වෙලා ගෙදරින් ආව නිසා මට ගෙදර යනවට වඩා නොයා ඉන්නයි වුවමනාව තිබුණේ.

" මට ඒ ගෙදරට නොයා ඉන්න පුළුවන් නම්.. නෑ.. නෑ.. මට කොහොමටත් ඒ ගෙදරට යන්න ඕනේ නැහැ..." ඒ නිසාම එදා මම වැඩිපුර වැඩ කළා. එතකොට තමයි අපේ මැනේජර් මට ඇවිත් කිව්වේ ටේබල් නම්බර් 10 බලන්න කියලා.
දෙයියනේ....!!! වෙන කවුරුවත් නෙමේ. අපේ කැම්පස් එකේ ගොඩක් කෙල්ලන්ගේ සිහින කුමාරයා. අදිතයි එයාගේ යාළුවොයි.

හැබැයි එයාලා මාව අදුරගත්ත බවක් පෙනුනේ නැහැ. ඉතින් මම මුකුත් අමුත්තක් නැතිව ඕඩර් එක අරන් එතනින් ගියා. අදිත අයියා වෙනදා වගේ නෙමෙයි. එයාට සිහිය නැතිවෙන තරමට එයා බිව්වා. මම දෙතුන් පාරක් එයාලගේ ඕඩර් ගත්තා. එත්.. එයාගේ යාළුවොත් ගියාට පස්සේත් එයා බොන එක නතර කලේ නැහැ. මම අපේ මැනේජර්ටත් කියලා අදිත අයියා ළගට ගිහින් කිව්වා " සර් දැන් ඇති.. " කියලා. අදිත අයියා මොකුත් නොකියා ටික වෙලාවක් මගේ දිහා බලන් හිටියා.
" තමුසේ.. මගෙත් එක්ක යන්න එනවා.. "

මට කරන්න දෙයක් තිබුණේ නැහැ. මම මැනේජර් ට කියලා අදිත අයියත් එක්ක එයාගේ කාර් එක ළගට ගියා. එයා මාව කාර් එක ඇතුලට තල්ලු කරලා එයත් නැග්ගා. ඩ්‍රයිවර් වාහනේ ස්ටාර්ට් කළා. මම මොකුත්ම නොකියා සද්ද නැතුව හිටියා. මටත් ඕනේ වුණේ ගෙදර යන එක පරක්කු කරන්න. ඒ නිසා මම එයාලට මොකුත් නොකියා වාහනේ ජනේලෙන් එළිය බැලුවා. ඒ තරම් ලස්සනට මං කවදාවත් අහස දැකලා තිබුනේ නැහැ. දන්නෙම නැතුව අපි ඇවිත් තිබුනේ අදිත අයියගේ ගෙස්ට් හවුස් එකට. මම අදිත අයියාව එක්කගෙන ගෙස්ට් හවුස් එකට ගියා.

Next Page - https://vimarshanasamarakoon.blogspot.com/2019/06/special.html

by VimarshanaS